The Attitude of Individuals Admitted a Family Center About Organ Donation
Hesna Gürler, Ayşe Topal Hançer
Abstract
Amaç: Bu çalışmada, bir aile sağlığı merkezine başvuran bireylerin organ bağışına ilişkin tutumlarının belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Araştırma, tanımlayıcı kesitsel tipte uygulandı. Çalışmaya 582 birey alındı. Veri toplamada, araştırmacılar tarafından güncel literatür kullanılarak hazırlanan Tanıtıcı Bilgiler Formu ve Organ Bağışı Tutum Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan bireylerin %58,2'sinin organlarını bağışlamak istediği, ancak sadece %3,3'ünün organ bağış kartı olduğu, %37,8'inin organ bağışını dini açıdan uygun görmediği için kabul etmediği, %74,1'inin organ bağışı hakkında bilgi sahibi olduğu ve %67'sinin organ bağış oranını artırmak için organ bağışının önemi konusunda toplumsal bilinçlendirme yapılmasını önerdiği saptandı. Bireylerin, Yardımseverlik ve Ahlaki Değer/ İnançlar (pozitif tutum) ölçek skorunun 95,52±20,80, toplam negatif tutum ölçek skorunun 58,19±21,35 olduğu ve organ bağışına yönelik pozitif tutum gösterdiği belirlendi. Çalışmada ayrıca organ nakli bilgisi olan, organ bağışını dini açıdan uygun bulan, öldükten sonra organlarını bağışlamak isteyen ve yakınında organ yetmezliği olan kişiler bulunan bireylerin pozitif ölçek skorunun daha yüksek, negatif tutum genel ve ölçek alt grup skorlarının daha düşük olduğu, gruplar arası farkın istatistiksel açıdan anlamlı olduğu belirlendi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda, bireylerin organ bağışına yönelik pozitif tutum göstermesine rağmen bağış yapan birey oranının oldukça düşük olduğu belirlendi. Bu bulgular doğrultusunda, ülkemizde organ bağışı farkındalık programları ile toplumun organ bağışı konusunda sağlık profesyonelleri, dini liderler ve kitle iletişim araçları ile bilgilendirilmesi önerilmektedir.